اختراع فن چاپ درحقيقت به قرن ها پيش از کارت ويزيت گوتنبرگ، که نامش به عنوان مخترع چاپ در تاريخ به ثبت رسيده است، برمي گردد. تراکت آسوريان چند هزار سال قبل از ميلاد بر خشتهايي از گل رس مهر مي زدند. استفاده حروف قابل انتقال نيز ميان سال هاي 1051 و 1058 در چين آغاز شد. مخترع اين حروف فردي به نام پي شنگ بود کارت ويزيت و حروف هم از گل تراکت رس ساخته مي شد. حروف دستي و حروف قلعي که پس از آنها به کارآمد، هيچ يک رواجي نيافت؛ برعکس حروف چوبي متداول شد. تا اين که در سال 1440، گوتنبرگ ظاهراً بدون اطلاع از کار چيني ها، حروف قابل کارت ويزيت انتقال را اختراع کرد و براي هر يک از حروف الفبا يک حرف جداگانه به کار برد. تراکت حروف متحرک را چيني ها اختراع کردند؛ ولي گوتنبرگ که حرفه اش زرگري بود، آلياژ تراکت مناسب براي ريختهگري حروف را از سرب و آنتي موآن به دست آورد و سپس نسبت هر يک از اين دو فلز را ه کارت ويزيت گونهاي انتخاب کرد که حروف بيش از حد سخت و نرم نباشند. وي براي مرکب چاپ هم فرمول مناسبي تراکت يافت و خلاصه با رفع موانع و حل مشکلات عمل چاپ را ميسر و اجرايي کرد.
برچسب:
نویسنده: مبین کاشانی